ความเดิมตอนที่แล้ว
- ที่นี่เซนต์หลุยส์เหรอ - เคยเป็น ตอนนี้เราเรียกว่าดีฟายแอนซ์
(ผู้คุมกฎ ดีฟายแอนซ์)
- เมืองนี้น่าอยู่นะ - ผมก็ได้ยินมาอย่างนั้น
ผู้คุมกฎบอกฉันว่าพบคุณกับ เด็กสาวไอราเธียนท์ที่แบดแลนด์ส
- เธอเป็นลูกสาวผม - ลูกสาวคุณเหรอ
ฉันต้องขอบคุณเจ้าของเหมืองแม็กคอว์ลี่ย์ ราฟ แม็กคอว์ลี่ย์
กับลูกๆ ของเขา ลุค เคว็นตินและคริสตี้
ผมจะรวบรวมคน แล้วไปเยี่ยมราฟ แม็กคอว์ลี่ย์สักหน่อย
ลูกชายเรารักอยู่กับลูกสาวแม็กคอว์ลี่ย์
ไม่ดีเหรอถ้าอะเลคกับคริสตี้ได้แต่งงานกันจริงๆ
- เกิดอะไรขึ้น ลุค นายกำลังทำอะไร - เจอกันที่บ้านตอนมื้อค่ำนะ
- ลุคถูกฆ่าเหรอ - เราจะหาตัวคนทำให้ได้
- แกฆ่าลูกชายฉัน - อย่า เฮ้!
ทุกคนต้องรีบไป พวกมันกำลังมา มันกะจะโจมตีตอนพลบค่ำ
ยิง!
เยี่ยม!
- มีตายกี่คน - สี่สิบเอ็ด
(ยี่สิบสี่ชั่วโมงก่อน)
ดูให้ดีว่าเห็นบนสะพาน
แก ไอ้สารเลวขี้ขลาดเอ๊ย!
(สงครามเผ่าพันธุ์ยึดแผ่นดิน)
(ยินดีต้อนรับสู่แอนตาร์กติกา)
เอลาห์ แบนดิกแห่งลิโรยูเก...
ผู้ทรงเกียรติเดแทค ทาร์แห่งลิโรชานเจ
กล่าวหาคุณว่าขี้ขลาด
คุณจะปฏิเสธข้อกล่าวหานี้มั้ย
ผมไม่ปฏิเสธ
สิ่งที่เห็นคือตัวตน
สิ่งที่ผมทำส่อถึงลิโรของผม
ถ้าเช่นนั้นพิธีชำระบาปจะเริ่ม ณ บัดนี้
- พวกเขาทำอะไรกัน - พิธีชำระบาปแคสติ
เหมือนการทรมานเลย
ใช่ นึกว่าเราทิ้งเรื่องแบบนี้ ไว้ที่แบดแลนด์สแล้วซะอีก
โอเค เอาล่ะ พอได้แล้ว
พอที สนุกกันพอแล้ว ทีนี้ก็ปล่อยเขาลงมา
ชายผู้นี้หนีทัพ เขาทิ้งอาวุธแล้วหนีพวกโวลจ์
เขากล้าหาญตั้งแต่ที่ยอมจับอาวุธแล้ว
คนตั้งเยอะที่คุมสติไม่อยู่ในการรบครั้งแรก
ไม่ใช่แคสติธัน ตามบัญญัติของเทพราเยตโซ
การหนีการศึกสะท้อนถึงเหล่าพี่น้อง ของลิโรหรือวรรณะของตน
ชายผู้นี้ เอลาห์ แบนดิก พรากเกียรติยศไปจาก แคสติธันทุกคนในดีฟายแอนซ์
คนนี้น่ะเหรอ
แค่คนเดียวพรากเกียรติ ของแคสติธันทุกคนในดีฟายแอนซ์เลยเหรอ
พวกผมไม่จำเป็นต้องออกตัวแทนศาสนาเรา
- แต่เราทำเช่นนี้เพื่อตัวแบนดิกเอง - อย่างนั้นล่ะมั้ง
ถ้าไม่ทำพิธีนี้ เฟโชของเขา จะไม่ได้ไปยังดินแดนหลังความตาย
ผมไม่สน ผมจะยุติพิธีแล้ว
ไม่ อย่า ได้โปรด ผมไม่มีทางเลือก
ผมต้องทำเพื่อครอบครัว
เอาเขาลงมา ไม่งั้นผมจะรวบให้หมดทุกคน
- และผมจะเริ่มจากคุณ - เกิดอะไรกันขึ้น
นายกเทศมนตรี หวังว่าคุณนำตะกร้อ มาครอบปากผู้คุมกฎคนใหม่ด้วยนะ
เราตกลงร่วมกันกับนายกเทศมนตรีคนก่อน ตั้งแต่สมัยที่ก่อตั้งเมืองนี้แล้ว
คุณตั้งใจจะยกเลิกข้อตกลง หลังเข้ามารับตำแหน่งแค่สามสัปดาห์เหรอ
ฉันเคารพประเพณีแคสติธัน
เช่นเดียวกับนายกเทศมนตรีนิคกี้
ทำพิธีนี้แค่ในเขตฮอลโลส์
ย่อมได้ อะแมนด้า
เรียกฉันว่านายกเทศมนตรี
เก็บปืนซะ
มากับฉัน
ขอโทษ คุณดูไม่สบายใจ
ฉันเคยเห็นที่แย่กว่านี้
พวกเขาไม่ได้ทะเลาะกันเรื่องราคารถ พวกนั้นกำลังทรมานคนให้ตาย
โนแลน คุณมาจากที่อื่น ฉันพอจะรู้ว่าคุณมองยังไง
ผมว่าคุณไม่รู้นะ
เคยสงสัยมั้ยว่าทำไมเราถึงมี ไอราเธียนท์ไม่มากในดีฟายแอนซ์
- แล้วมันเกี่ยวอะไรด้วยไม่ทราบ - แปดปีก่อน...
ตอนก่อตั้งดีฟายแอนซ์ เรามีมากกว่าพัน
แต่พวกเขาไม่เชื่อเรื่องฉีดวัคซีนป้องกันให้ลูก
นายกเทศมนตรีนิคกี้เห็นเด็กไอราเธียนท์ ล้มตายทั้งที่ไม่สมควรจะตาย
เขาเลยเขียนลงในกฎบัตรของเมือง บังคับว่าต้องฉีดวัคซีน
พวกผู้ช่วยตระเวนไปตามบ้าน บังคับฉีดวัคซีนให้เด็กๆ ไอราเธียนท์
- ไอราเธียนท์จับอาวุธ เกิดการลุกฮือขึ้นต่อต้าน - แล้วไงต่อ
พวกเขามีกระบอง เรามีปืนโวเทค คุณคิดว่าไงล่ะ
ส่วนหนึ่งถูกฆ่า ที่เหลือจากไป
หลังจากนั้นสภาเมืองตัดสินใจ อย่างไม่เป็นทางการ
อนุญาตให้แปดเผ่าพันธุ์ ปฏิบัติตามธรรมเนียมของตัวเองได้
ก็ได้
คุณมองตาผมแล้วบอกซิว่าคุณคิดว่า เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อกี้ถูกต้องแล้ว
มันจำเป็น
คุณจะไม่หยุดเรื่องนี้
ใช่ ฉันไม่ได้กะจะยิงทิ้งทั้งเมือง
เพื่อช่วยคนคนเดียวที่บอกว่าไม่อยากให้ช่วย
อีกอย่างนายกเทศมนตรีหญิงก็สัญญาแล้ว ว่าจะพยายามแก้ไขเรื่องนี้
- คำสัญญามันห่วยแตก - ขึ้นอยู่กับว่าใครเป็นคนสัญญา
ยอมไปก่อนเถอะ ดูซิว่านายกเทศมนตรีจะรักษาคำพูดมั้ย
ตื่นได้แล้ว เบ็น
วริเท็กซ์เหรอ
คุณเกือบจะฆ่าผมแล้วนะ
หน้าที่ฉันคือกันไม่ให้นายพูด
- ผมไม่ทรยศคุณหรอก - ดีแล้ว
ไม่งั้นก็ไม่รู้ครอบครัวนายจะโดนอะไรถ้านายทำ
หรือถ้านายล้มเหลวอีก
โอเค
อีกเหรอ ผมทำตามที่คุณสั่งทุกอย่าง
ผมระเบิดม่านพลัง
แต่โวลจ์ก็ยังพ่ายแพ้และเมืองยังดำรงอยู่
- พวกนั้นชนะโวลจ์เหรอ ยังไง - ไม่สำคัญหรอก
ยังจำแผนเก่าได้มั้ย
เหมืองนั่น
ทำอย่างนั้นจะไม่ทำลายสิ่งที่คุณหาอยู่ไปด้วยเหรอ
ฉันมีศรัทธา
นายทำตามที่สั่งเถอะ
ไม่ๆ ผมทำอีกไม่ไหวแล้ว ผมไม่ได้สมัครมาทำงานนี้นะ
นายสมัครมาทำทุกอย่างที่ต้องทำ เบ็น
- หวัดดีค่ะพ่อ - ตัดสินใจกลับมาบ้านเหรอ
หนูเห็นพ่อที่งานศพลุคเมื่อวาน
หนูไม่รู้จะพูดอะไรเลยหลบหน้าพ่อ
หนูทำไม่ถูก
ลุคตายแล้ว เราต้องมองข้าม เรื่องเล็กแล้วร่วมมือกัน
แกตกลงแต่งงานกับลูกของเดแทค เป็นเรื่องเล็กที่พ่อควรมองข้ามเหรอ
ไม่เอาน่ะพ่อ ยอมรับว่าพ่อชนะ แล้วก็กินข้าวกันเถอะ
- จะกินลงได้ยังไงในเมื่อพ่อเห็นแต่ไอ้ผีนั่น - อย่าใช้คำนั้นนะ
แคสติธันแตะต้องตัวแก
- คิดว่าพี่ที่ตายไปของแกต้องการแบบนี้เหรอ - เขาต้องการอะไรไม่สำคัญแล้ว
เราต่างหากที่ต้องการอะไร
หนูรักอะเลค ทาร์และอยากแต่งงานกับเขา
เหรอ
ฉันอยากให้แกยกเลิกงานแต่ง แล้วกลับมาบ้าน
แล้วถ้าหนูไม่ทำล่ะ
- ถ้าออกจากบ้านไปอีกก็ไม่ต้องกลับมา - พ่อ
ตั้งแต่แม่ตาย คริสตี้ประสานครอบครัวเราไว้ด้วยกัน
เธอทำอะไรที่พ่อไม่ชอบแค่ครั้งเดียว พ่อก็ไล่เธอแล้วเหรอ
- แต่ถ้าเป็นลุค... - ลุคทำไม
พี่ชายแกเป็นคนดี
แล้วเขาไปเจอกับเบ็น ดาริส ในป่าตามลำพังทำไม
คนที่นำพวกโวลจ์มาโจมตีเรา
แม็กคอว์ลี่ย์พูด
เดี๋ยวฉันไป
เคว็นติน เตรียมรถ เกิดระเบิดที่เหมือง
- ผู้ช่วยคุณจะไม่เป็นไร - แต่ไร้ร่องรอยเบ็น ดาริส
ใจกล้ามากที่ช่วยเขาออกไปกลางวันแสกๆ
คนที่ปลุกเขาใช้วริเท็กซ์ ยาอันตรายใช้กันในสนามรบ
อาจเป็นทหารเก่า
เคว็นติน แม็กคอว์ลี่ย์เพิ่งแจ้งมา
เกิดระเบิดที่เหมือง
(แม็กคอว์ลี่ย์)
มากันแล้ว เบ็น ดาริสเพื่อนคุณทำร้ายยามผม
ขโมยกูลาไนต์แล้วก็มุดลงใต้ดิน
เขาระเบิดปล่องแอลเก้า เราเลยตามไปไม่ได้
ความผิดคุณ อะแมนด้า คุณปล่อยให้คนฆ่าลูกผมหนีไปได้
เราจะจับเขากลับมา มีคนงานในปล่องกี่คน
ไม่มี ปล่องนี้ไม่ใช้แล้ว ทะลุยาวไปถึงเซนต์หลุยส์เก่า
เซนต์หลุยส์เก่าเหรอ
ตอนพวกต่างดาวที่แปลงสภาพโลกบุกตะลุย เมืองส่วนใหญ่ถูกลบหายไป
แต่เกิดเรื่องแปลกกับเซนต์หลุยส์ พื้นโลกแปลงสภาพม้วนมาเหนือเมือง
แล้วก็แข็งตัวไปก่อนจะถล่มใส่ บางส่วนของเมืองจึงยังสมบูรณ์
- บางอย่างมันแปลกๆ - หมายความว่าไง
ม่านพลังก็ไม่มีแล้ว ทำไมเบ็นไม่หนีไปทางปกติล่ะ
- ทำไมถึงพาตัวเองไปติดอยู่ใต้ดิน - เขาขโมยกูลาไนต์ไป 20 กิโลกรัม
- ใช้ไม่ถึงสองกิโลกรัมก็คงระเบิดอุโมงค์ได้ - งั้นก็เหลืออีก 18 กิโลกรัม
พอจะทำระเบิดลูกใหญ่ได้เลย
แต่ไม่พอจะทำอะไรกับดีฟายแอนซ์จากข้างล่างนั่น
เขารู้ว่าใครบงการการโจมตีของโวลจ์ เราต้องตามล่าเขา
- ต้องเคลียร์อีกนานมั้ย - อย่างต่ำสี่ชั่วโมง
นานไป เราต้องหาเส้นทางอื่น
- นี่ นี่อะไร - รังหนู เหมือนเขาวงกตเลย
แถมหินก็คมมากกับทางลงชันอีกเพียบ
ไม่มีใครทำแผนที่ไว้เพราะ แอลเก้าใหญ่และปลอดภัยกว่า
แผนที่อยู่ในหัวผม ผมเป็นคนเจอรังหนูนี่ เป็นโอกาสดีที่สุดที่จะนำหน้าเบ็น ดาริส
เคว็นติน ไปตามแน็ก ลีวอนกับคนอื่นมา หาอุปกรณ์ไต่เขามาด้วย
- ไม่มีทาง ไม่ได้เด็ดขาด - อุโมงค์ผม คนของผม...
- ฉันจะรู้ได้ไงว่าคุณเจอเบ็นแล้วจะไม่ยิงทิ้ง - คำพูดผม หรือตอนนี้แค่นี้ไม่พอแล้ว
- ผมจะไปด้วย คอยดูให้เขารักษาสัญญา - ไม่ ฟังนะ นายไม่ใช่ชาวเหมือง
อันตรายเกินไป ผมไม่ยอมให้พวกตีนบางมาคอยถ่วงหรอก
ช่วงสงครามผมเคยลงที่ยากกว่านี้ เพื่อหาบังเกอร์ใต้ดินมาแล้ว
พนันยี่สิบสคริปว่าเท้าผมแตะพื้นก่อน
นายหาเรื่องใส่ตัวเองนะ
- คอยดูอย่าให้เขาฆ่าเบ็นนะ - หมอนั่นฆ่าลูกเขา ถ้าเป็นผม...
ฉันรู้ แต่เราต้องจับเป็นเพื่อเอาตัวมาสอบสวน
- สิ่งสำคัญที่สุดคือปกป้องเมืองนี้ - ผมจะพาเบ็นกลับมาตัวเป็นๆ ผมสัญญา
โนแลน อย่าเอาชีวิตไปเสี่ยงเพื่อคนพวกนี้
พวกเขาไม่คู่ควร
บางคนก็คู่ควรนะ
เธออยู่นี่ช่วยทอมมี่หาว่าใครปล่อยนักโทษหลบหนี
และอยู่ห่างจากเอลาห์ แบนดิกให้ไกลๆ ด้วย
ได้ยินมั้ย
ทุกคนคุยกันเรื่องเอลาห์ แบนดิก
หยุดไว้เลย สตาห์มา
นี่เป็นกฎเก่าแก่ของเรา
แต่นี่คือโลกใหม่
พวกมนุษย์มองเรื่องแบบนี้ว่าไม่เหมาะไม่ควร
- ผมไม่สนว่ามนุษย์คิดยังไง - แต่ความเห็นพวกเขาสำคัญนะ
ถ้าพวกเขาต่อต้านเรา เราจะไม่มีทาง ควบคุมเหมืองของแม็กคอว์ลี่ย์ได้
ฉันคิดถึงอนาคตของลูกเรา
คิดถึงชีวิตคุณสมัยอยู่ที่แคสติสิ
คุณอยู่ลำดับล่างสุดของวรรณะที่ต่ำสุด
ชีวิตคุณมีแต่ความเสื่อมโทรมและยากจน
วิถีแคสติธันเป็นสิ่งที่คุณอยากอนุรักษ์ไว้จริงเหรอ
ใช่สิ
เพราะตอนนี้ผมอยู่สูงสุด
ได้เหยียบย่ำพวกชั้นต่ำนั่น
- มีเรื่องอะไร - คริสตี้น่ะ
ราฟ แม็กคอว์ลี่ย์ทำให้เธอว้าวุ่น
ผมไม่รู้จะเป็นยังไงต่อไป เราอาจยกเลิกงานแต่ง
- โธ่ ลูกรัก - ราฟ แม็กคอว์ลี่ย์ต้องการคนไปเป่าสมอง
- พ่อ - พ่อพูดเล่นน่ะ
ผมพูดจริง
น้ำอุ่นทำให้พ่อทำตัวแปลกๆ ลูกก็รู้นี่
แม่จะจัดการทุกอย่างเอง
(สงครามล้างพิภพ)
- มีตัวส่งสัญญาณที่กูลาไนต์ที่เขาเอาไปเหรอ - ใช่ มี และเขาอยู่ไม่ไกล
ไปจัดการไอ้เวรนี่กัน
ขอต้อนรับสู่เซนต์หลุยส์เก่า
ได้เวลาขนสมบัติฉันออกจากนี่แล้ว
ให้โอกาสเธอได้ประทับรอยไว้ที่ที่ทำการนี่
ไหนๆ ฉันก็เกษียณแล้ว
ฉันว่าจะเริ่มเล่นกอล์ฟจริงจังสักที
ครั้งนึงฉันเคยได้แต้มต่อสาม และไม่มีใครเถียงว่าฉันไม่ควรได้
เพราะเหลือแต่ฉันที่จำกติกาได้
น่าสงสาร เขาถูกขึงอยู่สามชั่วโมงแล้วใช่มั้ย
ฉันเกลียดมัน นิคกี้ เกลียดจริงๆ
เรามีกฎบัตรเมืองแต่ไม่ทำตามมานานแล้ว
ต้องหยุดซะที
พวกแคสติธันจัดการยาก
พวกเขาหมกมุ่นกับอดีต
บรรพบุรุษคือใคร ใครเกิดในลิโรไหน
ใช้ชีวิตอยู่กับประเพณีโบราณ
ที่ครั้งนึงคงจะมีเหตุผล
แต่ไม่มีใครรู้จริงว่าคืออะไร
ฟังเหมือนพวกเราเลย
พวกเขาสูญเสียอดีตไป
ระเบิดไปพร้อมกับดาวของพวกเขา
พิธีกรรมน่าเศร้าที่ถนนนั่น คือสิ่งเดียวที่พวกเขาเหลืออยู่
ถ้าเธอพรากสิ่งนั้นไป ก็จะเกิดเรื่องแบบไอราธซ้ำอีก
ฉันไม่เชื่อนะ
ห้าปีนี้ดีฟายแอนซ์เปลี่ยนไปเยอะมาก
เรารวมตัวกันสู้กับโวลจ์และเราชนะ
ฉันว่าเรากำลังสร้างอัตลักษณ์ที่ใหญ่กว่า...
แค่การเป็นมนุษย์หรือไอราธหรือแคสติ
ฉันจะคิดถึงเธอ
เดี๋ยวไป
เบิร์ช
อัศวินตายในสงครามกับโวลจ์แล้วรึไง
- เบ็นเป็นยังไงบ้าง - เขาอยู่ใต้ดิน กำลังไป
เราต้องออกจากเมืองแล้ว คงอีกสองชั่วโมงกว่าเขาจะไปถึงเป้าหมาย
- เขาบาดเจ็บ เขาอาจทำพลาด - เขามีแรงจูงใจดี
ผมจัดการไว้แล้วตอนผมปลุกเขาขึ้นมา
ฉันเชื่อคุณก็แล้วกัน
ก่อนไปฉันอยากไปลาคนสักสองสามคน
- คุณปล่อยตัวเองใกล้ชิดกับคนพวกนี้มากไปแล้ว - ฉันโตมากับพวกเขา
ฉันเห็นตอนลูกๆ พวกเขาเกิด เห็นพวกเขาโต
ที่ฉันทำก็เพื่อประโยชน์ของเราทุกคน
และเพราะมันเป็นสิ่งที่ต้องทำ
ฉันไม่ได้สนุกกับเรื่องนี้เลย เบิร์ช
คุณก็รู้นี่
ผมรู้
เวลาฉันใกล้จะหมดแล้ว ก็แค่นั้น
ไม่ว่ามีเวลาเท่าไหร่ก็ไม่เคยพอ
- ไหวอยู่นะ พ่อเฒ่า - ฉันสบายดี
เอาล่ะ เราพักกันก่อน
ไม่ต้องหยุดเพื่อเห็นแก่ฉันหรอก
ผมหิวน้ำ
เอาล่ะ ทุกคน พักห้านาที
เจฟเฟอร์สันพาร์ก
ไม่ได้มาตั้งแต่เก้าขวบแล้ว
- นายเป็นคนที่นี่เหรอ - ใช่
แต่ต้องยอมรับว่าจำได้แค่รางๆ
ผมรู้สึกเหมือนผมกับพ่อแม่เคยมากินข้าวแถวนี้
เป็นไปได้ ร้านโกลเด้นอยู่ตรงข้ามสวนนี่
น่าจะใช่
ราวิโอลีอบอร่อยที่สุดในรัฐ
- บัตเตอร์เค้กก็นุ่มเยิ้มใช้ได้เลย - อันนั้นผมจำได้
อยู่มาตั้งแต่สมัยค้นพบเพนนิซิลลิน
ฉันเคยพาลุคไปตอนเขาสามขวบเห็นจะได้
ครอบครัวคุณล่ะ พวกเขาทำอะไรก่อนอาร์กฟอลส์
อาหารหมา
อาหารหมาเหรอ
ครอบครัวฉันทำอาหารหมา
- เดี๋ยวนะ แม็กคอว์ลี่ย์ พ่อคุณคือ... - ใช่
"เชาดาวน์บราวน์" แม็กคอว์ลี่ย์
- เพลงโฆษณาร้องว่าไงนะ - ฉันไม่ร้องให้ฟังหรอก
ลูกสุนัขแข็งแรงกินจุ หน้าตาไม่บูดบึ้ง
ลืมได้เลย ฉันไม่ร้อง
เพราะถึงเวลากินเชาดาวน์แล้ว เวลากินเชาดาวน์
ต้องเชาดาวน์เท่านั้น
นึกภาพคุณทำธุรกิจอาหารหมาไม่ออกเลย
ฉันเคยอยากเป็นช่างภาพ
ถ่ายภาพกีฬา
มีบิกีนีบ้างไว้ดูเล่นขำๆ
ทำไมไม่ทำต่อล่ะ
ก็เคยถ่ายทิวทัศน์หลังถูกแปลงสภาพ อยู่พักนึงแต่ก็เลิก
น่าหดหู่เกินไป
มีแต่ทำให้นึกถึงทุกอย่างที่พวกต่างดาวพรากไป
ใช่ คืองี้นะราฟ ผมอยากให้เข้าใจตรงกัน
- โวทันที่เราตามล่าอยู่นี่... - คนที่ฆ่าลูกฉัน โวทันนั่นน่ะเหรอ
- เราต้องจับเป็นเขา คุณรู้ใช่มั้ย - ฉันไม่รู้อะไรด้วยหรอก
การทำนายอนาคตเป็นเกมของคนห่วยแตก ถ้าไม่เชื่อฉัน
ก็มองไปรอบๆ สิ
เด็กไม่ควรอยู่ที่นี่
ไอราธ สารเลว!
เอลาห์ แบนดิกถูกจับแล้ว
ข้อหาอะไร
เดินเตร็ดเตร่
สัญญาณแรงขึ้นแล้ว
ไม่ว่าเขาจะอยู่ไหน ต้องไม่ไกลจากนี่
ผมจำอาคารพวกนั้นไม่ได้
โรงงานนิวเคลียร์ ระเบิดไปช่วงสงคราม
ถ้าเบ็นระเบิดกูลาไนต์ในเตาปฏิกรณ์...
รังสีจะผ่านไปตามอุโมงค์ในรังหนู
กัมมันตรังสีจะฆ่าทุกคน
ให้เหรียญนึงค่าความในใจ
มนุษย์พูดกันแบบนี้ใช่มั้ย
พี่ชายฉันสะสมเหรียญ
เหรียญเก่าแก่น่ะ
บอกว่าทองแดงเคยมีราคา สูงกว่ามูลค่าเหรียญซะอีก
เธอกำลังคิดถึงเขาอยู่ล่ะสิ
เป็นหน้าที่ที่เราต้องใช้ชีวิตให้เต็มที่
เพื่อให้เกียรติแก่ผู้ล่วงลับ
ฉันถึงแปลกใจที่เธอลังเลเรื่องการแต่งงาน
แค่อยากชะลอไว้ก่อน พักไว้ก่อนน่ะค่ะ
พ่อกดดันเธอมากล่ะสิ
พ่อน่ะงี่เง่า
ผู้ชายส่วนใหญ่ก็ใช่
เป็นคุณลักษณะที่อยู่เหนือสายพันธุ์
เธอสู้กับเขาได้นี่
ฉันทำไม่ได้หรอกค่ะ
ก่อนฉันออกจากดาวบ้านเกิด พ่อแม่ฉันทำทุกอย่าง...
เพื่อให้ฉันแต่งงานกับคนที่พวกเขาคิดว่าเหมาะสม
ที่ข้างกายฉันคือคนแปลกหน้า ไม่หล่อเหลานัก
แต่เขามาจากลิโรที่สูงที่สุด
และเป็นคนที่มีเกียรติสูงส่ง
พ่อแม่ฉันเชื่อว่าชายผู้นี้จะดูแลให้ฉันปลอดภัยได้
เกิดอะไรขึ้นคะ
ฉันได้พบกับคนอื่น
เขาเป็นหนุ่มต่ำต้อยเสเพล
หล่อ ร้ายกาจ รอยยิ้มเจ้าเล่ห์
เขาได้ตั๋วมาที่โลกจากการชนะพนัน
เดแทค
เขาตามตื๊อฉันไม่หยุดหย่อน
คู่หมั้นฉันโกรธจัด
เขาท้าเดแทคให้ดวลกันตามธรรมเนียมแคสติธัน
พวกเขาเลยสู้กันเหรอคะ
ยังไม่ทันได้สู้
ระหว่างทางไปดวล คู่หมั้นฉันถูกซัดออกจากระบบผนึกอากาศ
เป็นอุบัติเหตุที่น่าเศร้า
แล้วคุณบังเอิญ...
เดแทคเป็นคนที่รักฉันจนอยู่เหนือเหตุผลใด
เขาเอาตัวรอดเก่ง
คนที่จะทำทุกทางเพื่อให้เราปลอดภัย
ฉันเข้าใจชายที่ฉันต้องการ ในแบบที่พ่อแม่ฉันไม่มีวันเข้าใจ
นี่เรื่องจริงหรือเปล่าคะ
ต้องเป็นงานวิวาห์ที่สวยงามแน่ๆ
เดินดูทาง คอยระวังกันด้วย
อย่างนั้นล่ะ เกาะกลุ่มกันไว้
- ไม่ได้เข้ามาในนี้นานมาก - ยังไม่เห็นอะไร
ใช่อันนี้มั้ย
เรียบร้อย ปลดชนวนระเบิดแแล้ว
- ดี - เฮ้ นี่
เราต้องไว้ชีวิตเขาถ้าจะหาว่า ใครอยู่เบื้องหลังเรื่องบ้าๆ นี่
คุณอยากแก้แค้นให้ลุค ผมเข้าใจ ราฟ
คุณมีคริสตี้กับเคว็นตินรออยู่ที่บ้าน
และมีคนที่กำลังทำเต็มที่ ที่จะทำลายเมืองที่ลูกคุณอาศัยอยู่
ลุคร้องขอชีวิตอย่างกับเด็กผู้หญิง
- เราต้องการข้อมูลจากหมอนี่ - ฉันรู้ว่าฉันทำอะไรอยู่ ผู้คุมกฎ
- อยากรู้ว่าทำไมเขาถึงช่วยผมมั้ย - นี่
- คิดว่าสละชีพเพื่อชาติอยู่รึไง - เขาต้องการเงิน
จะได้ไปให้พ้นจากดีฟายแอนซ์และจากคุณ
- ราฟ - นั่นล่ะที่น่าขำที่สุด
คุณลงมานี่เพื่อแก้แค้นให้ลุคคนดี แต่เขากลับเกลียดคุณเข้าไส้
เพราะสิ่งที่คุณทำกับแม่เขา
- หุบปาก! - เฮ้
คุณจะทำสิ่งถูกต้องเพื่อลูกที่ตาย หรือเพื่ออีกสองคนที่ยังอยู่
แต่จะทำทั้งสองอย่างไม่ได้
ทีนี้ก็เลือกมา
เลือกเลย
บอกอะแมนด้าด้วย ผมเสียใจ
(ผู้คุมกฎ)
ข้างนอกเงียบนะ
ท่านนายกเทศมนตรีบอกจะรีบมา เราคงจะไม่เป็นไร
พวกนั้นแห่มาเอาตัวเขาแน่
ไม่น่าเลย
คุณมันโง่ที่ช่วยฉัน
คุณตัดสินใจแล้ว ผมก็ต้องหนุน
นั่นล่ะที่ผู้คุมกฎทำ แคลนซี่สอนผมไว้
คุณมันโง่ที่ไปฟังเขา
ซวยแล้ว
- กี่คน - ผมเห็นเดแทคกับหนุ่มชีวะนั่น
นาย อ้อมไปด้านข้าง
ส่งตัวไอ้ขี้ขลาดมา
ผมเกรงว่าจะไม่ได้นะ นายท่านทาร์
นี่เป็นเรื่องของแคสติธัน และคนแคสติธันจะจัดการกันเอง
ก้าวมาอีกก้าวเดียว กระสุนนัดแรกฆ่าคุณแน่
น่าเอ็นดูนี่
จะให้เราผ่านเธอหรือฝ่าเธอไปล่ะ
เลือกมาได้เลย
- เอาล่ะ พาลีวอนไปหาหมอเลย - ได้ครับ ราฟ
พอได้แล้ว เดแทค
อิริซ่ากับทอมมี่แค่ทำตามคำสั่งฉัน
ฉันตัดสินใจอภัยโทษให้เอลาห์ แบนดิก จากการละเมิดทุกกฎของแคสติธัน
คุณไม่มีอำนาจทำเช่นนั้น
ถ้าจะเอาตัวเขาไปก็ต้องถล่มที่นี่และฆ่าฉันซะ
- คิดว่าในนั้นมีเรื่องอะไรกัน - ไม่ใช่เรื่องดีแน่
แน็ก นายมาด้วยกัน
- คุณไม่ต้องช่วยก็ได้ ราฟ - ฉันติดหนี้นายอยู่
จะว่าไงล่ะ เดแทค
จะให้นองเลือดโดยสูญเปล่า
หรือจะหาทางตกลงกัน อย่างสันติล่ะ
ท่านนายกเทศมนตรี
ผมซึ้งใจกับความตั้งใจจริงของคุณ
ที่จริงเราอยู่ร่วมกันเป็นชุมชน
หลั่งเลือดกันมาพอแล้ว
คืนนี้เรามาจัดงานศพอย่างสมเกียรติ
แล้วหลังจากนั้น ใครจะรู้
เราอาจมาถกเรื่องความต่าง ทางวัฒนธรรมกันใหม่
ตอนที่ใจเย็นลงแล้ว
ไว้เจอกันที่งานแต่งนะ
- ขอบคุณที่ช่วย ไม่งั้นคงเละแน่ - หรืออาจจะสะอาดขึ้น
ผมต้องขอตัวไปดูคนของผมล่ะ
อะแมนด้า
ไปกันเถอะแน็ก
มาเถอะ ผมจะพาไปส่งบ้าน
รู้ใช่มั้ยว่าเรื่องเดแทคยังไม่จบ
ฉันรู้
เบ็นล่ะ
ตายแล้ว
แต่เขาขอให้บอกคุณว่าเขาเสียใจ
ก็ทุกคนนั่นแหละ
เมืองปลอดภัย ในตอนนี้นะ
ฉันรับได้ ไว้ค่อยเล่ารายละเอียด ให้ฉันฟังทีหลังก็ได้
ตอนนี้ฉันต้องไปฝังคน 41 คนก่อน
ตกลงเธอทำอะไร ช่วยเขาออกมาเหรอ
ฉันไม่ชอบโซ่
เธอทำสิ่งที่ถูกต้อง
อะแมนด้าช่วยไว้
งั้นเราก็คิดถูกที่เชื่อใจเธอ
เราจะได้ไปถึงแอนตาร์กติกากันมั้ย
แอนตาร์กติกาไม่มีอยู่จริง
- คุณแน่ใจนะ - ไม่
แต่เมืองนี้มีอยู่จริง
ฉันมั่นใจ
คืนนี้เรามาเพื่อยกย่อง 41 ชีวิต ที่สละชีวิตช่วยเมืองนี้ไว้
พวกเขาเคยเป็นพ่อและแม่ของเรา
เป็นสามีและภรรยา พี่และน้องของเรา
แต่กับเราพวกเขาคือวีรบุรุษ
ขอบคุณ
ที่ยอมให้ข้าได้อยู่กับครอบครัวเป็นครั้งสุดท้าย
ได้เลย
สิ่งที่เจ้าจะทำนั้นกล้าหาญและทรงเกียรติ
(ยินดีต้อนรับสู่แอนตาร์กติกา)